Been there, done that, got the t-shirt

Been there, done that, got the t-shirt

 

Been there done that got the t-shirt

Been there, done that, got the t-shirt… het is een gevoel wat ik best vaak zie en hoor bij mensen die iets willen leren, beter in iets willen worden. Een gevoel van: dat kán ik al, dat wéét ik al… daar hoef ik dus niks meer mee. En ik vind dat altijd heel erg jammer, want precies dat gevoel, dat je denkt dat je het al wéét, dat je het al kunt, staat dan tussen jou en verder groeien in.

Natúúrlijk weet je al heel veel – je hebt immers al een leven lang ervaring – jouw hoofd heeft alle ervaringen netjes opgeslagen en gecategoriseerd. Zodat je niet, als een ezel, telkens je hoofd aan dezelfde steen stoot, maar ook omdat het nodig is dat we gewoon iets van de wereld om ons heen kunnen maken. Dat we mensen en dingen kunnen plaatsen, helemaal niks mis mee!

Als je altijd je hoofd gelooft, mis je het leven 

Maar op het moment dat je gaat geloven dat dat alles is, dat keurige archiefje in je hoofd – dat archiefje, waarin al jouw ervaringen uit het verleden liggen opgeslagen, al jouw overtuigingen, je kennis, je ervaringen, dan mis je eigenlijk het leven zelf. Want deze dag, dit moment, hoe jij op dit moment bent, hoe je omgeving is, de oefening die wordt aangeboden, HIER, NU… dat heb je namelijk nog nooit eerder beleefd. Je denkt dat je het weet, maar je weet het niet…

Het niet hoeven weten of kunnen voelt vrij

Als je je durft te openen voor het niet-weten van dit moment, mèt al jouw kennis en ervaring, dan open je je voor levenswijsheid.  Want dan kom je in de ervaring van dit moment. Kennis en ervaring, dat is één ding (of nou ja, eigenlijk zijn het er twee ;-)) De ervaring van dit huidige moment is uniek… die heb je nooit eerder precies zo beleefd en je zult die ook nooit eerder zo beleven. En daar zit zoveel wijsheid en schoonheid in. En het voelt vrij…

Een leven lang oefenen geeft vrijheid

En het is niet anders als je ergens een cursus of een workshop  volgt en er komt een oefening voorbij die je al kent. Daarmee bedoel je eigenlijk: je hebt deze oefening zo ongeveer al eens eerder – of vaker – gedaan. De kunst zit niet in elke keer nieuwe ervaringen, nieuwe leraren, nieuwe oefeningen, nieuwe technieken opzoeken – alhoewel dat leuk en leerzaam is en ook daar niks mis mee is. De echte kunst zit in – overal en altijd – de ervaring aangaan. Ook, of misschien wel juist, als je denkt dat je het al weet. Een leven lang oefenen – en het dus nooit hoeven weten of kunnen – geeft een enorme vrijheid om verder te mogen groeien. Pas dan kun je namelijk groeien voorbij de grenzen die je (onbewust) voor jezelf hebt gesteld. Dan kunnen er dingen gebeuren die je met je hoofd nog helemaal niet kunt weten, omdat het om totaal nieuwe ervaringen gaat.

Zingen op één A-4tje

Zingen op één A-4tje

Ik zou je op één A-4tje in Jip en Janneke-taal kunnen uitleggen hoe zingen werkt, hoe jouw stem werkt en wat er voor nodig is om haar goed te gebruiken, om vrij en blij te zingen. En tòch kun je het daarmee niet…

Je stem leren kennen, leren zingen vergt oefening. In mijn visie gaat het daarbij niet – alleen – om het oefenen van technieken, het eindeloos herhalen daarvan en het zingen van toonladders. In mijn – holistische visie- gaat het om telkens opnieuw ervaren. Vertrouwd raken met de reacties van je eigen lichaam, met je eigen voorstellingsvermogen, je je eigen geluid, met je patronen en overtuigingen en waar die je beperken.

Jouw eigen-wijs ontmoeten

Op die manier leer je zingen zonder trucjes (en zelfs die kunnen handig en fijn zijn op z’n tijd!), maar leer je zingen vanuit jouw Eigen-wijs… en zul je elk moment jouw Eigen-wijs ontmoeten en vinden.

En daarvan zul je vrees ik nooit kunnen zeggen: Been there, done that, Got the T-shirt… Want het is een levenslange ontdekkingsreis, een prachtige dagelijkse practice, die je steeds bewuster en wijzer maakt en die je leven enorm verrijkt, op alle niveaus.

Monique van der Hoeven, Zing je Eigenwijs