Het verhaal van het grote, gapende gat van Januari

Het verhaal van het grote, gapende gat van Januari

Januari
Januari: stilte en soberheid

En dan ineens, heel plotseling, is na alle feestgedruis, alle borrels, Kerstmis, de kerstvakantie, Oud&Nieuw, de goede voornemens, de verwachting dat het in het nieuwe jaar anders gaat zijn, is daar JANUARI… Januari, voor veel mensen ineens een groot gapend gat. Want ineens is het stil, ineens is alles om ons heen sober, is er een blanco blad… Wat op Oudejaarsavond vaak nog voelde als “alles is mogelijk” voelt begin januari vaak al snel als: geen beginnen aan.

Er is geen gat, geen plotselinge overgang

Maar eigenlijk is er helemaal geen grote overgang… Want in de natuur is alles zich al vanaf september rustig aan het voorbereiden op de stilte van januari… stap voor stap en dag voor dag wordt het eerst wat donkerder en worden de nachten langer. Tot op 21 december alles tot stilstand komt. Om daarna, heel langzaam en rustigaan, stap voor stap en dag voor dag, weer in omgekeerde richting te gaan bewegen: de dagen worden langzaamaan weer wat lichter en de nachten worden korter.

Er is dus eigenlijk geen gapend gat… wel is er een verhaal van een gapend gat. Een verhaal wat we zelf creëren, omdat we richting december en in december vaak veel te druk bezig zijn met de wereld om ons heen, om ons te realiseren, dat de stilte – de prachtige stilte vind ik – er al lang is.

De natuur heeft haar eigen ritme, en geen verhaal

Verhalen die we onszelf vertellen – vaak onder het mom van: zo is het nu eenmaal, december is de Feestmaand, Januari is de maand van Soberheid… zijn niet meer dan wat ze zijn. Verhalen die we samen hebben gecreëerd. En verhalen zijn heerlijk en kunnen ons dienen, maar ze kunnen ons ook danig in de weg zitten, als we niet meer zien dat het om een verhaal gaat. De natuur gaat gewoon haar eigen gang. Ze heeft haar eigen ritme, haar eigen tempo en geen verhaal.

Durf jij je stemverhalen los te laten? 

Luister naar de stem van binnen en laat haar klinken

En dat is niet anders met de stem, met ons lichaam, onze adem, met zingen. We vertellen onszelf allerlei verhalen, over wat we zouden moeten kunnen, wat we niet kunnen, waar de begrenzing van onze stem en ons zangtalent ligt. Ondertussen gaat de stem – die gewoon een onderdeel van de natuur is, net als jij 😉 – gewoon haar eigen gang. Als je haar durft te gaan ervaren tenminste. Als je haar de leiding durft te geven en je durft te laten verrassen, door wat er – zonder jouw verhalen – allemaal mogelijk is.

Ik wens je mooie inzichten en nog even een zacht sluimeren toe in deze sobere, stille Januari-maand… laat je maar eens leiden door de stem die van binnen klinkt, kijk maar eens of ze naar buiten wil komen. Zónder verhaal… gewoon als zichzelf, als jouw unieke, lied.

Monique van der Hoeven,
Zing je Eigenwijs